Fotograf mody

Czym jest dzisiaj fotografia mody? Czy to prawda, że ten cały światek jest chory, nie ma wewnętrznych zachamowań?

Z moich doświadczeń wynika, że tak naprawdę, to ten świat znaczenie odbiega od panujących o nim wyobrażeń. Tak się składa, ze pracując jako fotograf mody zdobyłem o tym informacje z pierwszej ręki.

Tak naprawdę, fotografując modę naprawdę ciężko się pracuje. To nie jest spacerek. Trzeba niestety bardzo dużo się namyśleć, pokombinować, stworzyć sesję zdjęciową.

Nie jest też tak, że w świecie mody dominują narkotyki i rozwiązłość. To nie byłoby profesjonalne zachowanie! Praca kogoś, kto pracuje jako fotograf mody polega na profesjonalizmie. Nie będąc bowiem profesjonalnym, fotograf mody może zapomnieć o zleceniach. Bez zleceń zaś, nie ma za co żyć.

A jak wygląda sesja mody?

Nie ma jesnej odpowiedzi, bo sesje są niezwykle różne, jednakże można wyróżnić kilka podstawowych elementów. Po pierwsze, przedstawia się ubrania do sfotografowania. Później fotograf spotyka się z klientem, dogadują się jaki charakter ma mieć dana sesja. Następnie dyskutuje się o majkijażu, doborze lokacji, modelkach… Kolejnym krokiem jest ponowne spotkanie fotografa mody z klientem. Uzgodnienie szczegułów, teminu itd.

Realizacja sesji, bez różnicy czy w studio fotograficznym, czy też w plenerze zaczyna się od tego, ze fotograf konsultuje z wizażystką swoją wizję. Oboje dochodzą do jakiegoś porozumienia i zaczynają się przygotowania.

Po jakimś czasie, kiedy modelki są ubrane i pomalowane, fotograf mody zaczyna i z nimi konsultować swoją wizję. Dobra modelka zawsze będzie w lot wyłapywała o co chodzi fotografowi. Będzie też z pewnością sama się ustawiała do zdjęcia. To jest właśnie bardzo ważna cecha modelki- nie pyta “co ma zrobić z rękami”, tylko sama proponuje pozycje, a reszta zespołu będzie je modyfikować, by osiągnąć zadowalające efekty.

Jak z tego opisu wynika, żeby wyprodukować zdjęcia mody, trzeba włożyć masę pracy i przygotowań. W projekcie uczestniczy wielu ludzi, zaangażowane w to wszystko są również pieniądze. Nie może być zatem mowy o narkotykach, czy rozwiązłości.

Mity i mitodologia na ten temat moim zdanie bierze sie z telewizji. Tak, telewizja to jest potężna siła, kształtująca nasze wyobrażenia na temat wielu pojęć. Nie należy więc poddawać się całkowicie sugestiom. Lepiej samemu przemyśleć daną sprawę, a najlepiej na własnej skórze przekonać się jak to jest być fotografem mody.

Filmy na podstawie gry

Coraz więcej producentów i reżyserów wpada na pomysł zekranizowania popularnych gier. Wszystko wygląda super dopóki nie okazuje się, że film to wielka porażka. Tak min. było ze Street Fighter czy Wing Commander. Sukcesem za to poszczycić się może Resident Evil, którego na rynek wyszły już trzy produkcje filmowe każda wysoko ceniona. Innym takim przykładem może być Mortal Kombat, Hitman, Silent Hill czy Max Payne. Wszystkie w gwiazdorskiej obsadzie. Jednak to nie wszystko jest seria innych filmów nakręconych na podstawie gier o których użytkownicy na forum wypowiadają się w różny sposób. Dla jednych filmy te dorównują grom komputerowym, dla innych wręcz odwrotnie. Za przykład mogą tutaj posłużyć te bardziej znane jak : Super Mario Bros, Lara Croft Tomb Raider: The Cradle of Life, Pokemon wszystkie części, czy te mniej: Air,Doom, House of the Dead. Zebrano te wszystkie dane i stworzono listę najgorszych ekranizacji gier komputerowych. Na pierwszym miejscu uplasował się Super Mario Bros, dalej: 2.Street Fighter”
3. “Wing Commander”
4. “House Of The Dead”
5. “Alone In The Dark”
6. “Mortal Kombat: Annihilation”
7. “Resident Evil: Apocalypse”
8. “Double Dragon”
9. “Bloodrayne”
10. “Lara Croft: Tomb Raider”
Po co więc w ogóle kręci się filmy w oparciu o fabuły komputerowych hitów? Głównie dla pieniędzy, aby sprzedać więcej gadżetów i kopii samej gry. Reżyserowie idą na łatwiznę, bo przecież łatwiej jest napisać scenariusz, który tak naprawdę już jest napisany, niż robić samemu wszystko od nowa. Większości niestety brakuje już pomysłów i wiele produkcji filmowych jest po prostu o tym samym. Jednak czy tak właśnie ma wyglądać współczesne kino?